ελίχρυσος

λεβάντα

Lavandula Angustifolia

λεβάντα
Η λεβάντα είναι ένα ιθαγενές φυτό των παραμεσόγειων περιοχών. Oι αρχαίοι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν λεβάντα στα λουτρά τους από όπου και η ονομασία του, «lavare =  πλένομαι,κάνω μπάνιο». 
Οι ιαματικές ιδιότητες της λεβάντας ήταν γνωστές από την αρχαιότητα. Ο  Διοσκουρίδης  αναφέρει το κρασί λεβάντας, το λεγόμενο και στοιχαδίτης οίνος,το οποίο θεωρούσε φάρμακο για την επιληψία αλλά και για την ψύξη των πλευρών και των νεύρων. Αναφέρεται στον Πλίνιο και ο Γαληνός τη χορηγούσε για την αντιμετώπιση αναπνευστικών νοσημάτων, πονοκεφάλων και δερματικών παθήσεων ενώ ο Αέτιος συνιστούσε να πίνεται η λεβάντα με υδρόμελο.
Σήμερα, το βότανο της λεβάντας αποτελεί συστατικό σε πολλές εθνικές κουζίνες για πλήθος μυρωδικά πιάτα και γλυκά. Ως έγχυμα τονώνει και χαρίζει ενέργεια και βελτιώνει την πέψη καθώς καταναλώνεται ανάμεσα στα γεύματα. Βοηθά στις περιπτώσεις βήχα, άσθματος, κοκίτη, γρίπης και λαρυγγίτιδας.
Το αιθέριο έλαιο της λεβάντας είναι εξαιρετικά αρωματικό και αποστάζεται από τα άνθη και τα φύλλα του φυτού. Χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία, τη σαπωνοποιία και στη φαρμακευτική ως τονωτικό, αντικαταρροϊκό και για τη θεραπεία νευρασθενειών. Έχει αντιφλεγμονώδη, αντισηπτικά, αντιβακτηριακά, αντιμυκητιακά, αντικαταθλιπτικά και αντιμικροβιακά χαρακτηριστικά. Βοηθά στην θεραπεία από εγκαύματα και πληγές, βελτιώνει το έκζεμα και την ψωρίαση, αποκαθιστά την επιδερμίδα και μειώνει την ακμή. Επιπλέον, το αιθέριο έλαιο της λεβάντας έχει αγχολυτική δράση, μειώνει το συναισθηματικό άγχος και βελτιώνει τον ύπνο.
Πρόσφατες έρευνες έχουν αποδείξει ότι τα τερπένια, (πτητικές ουσίες με αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δράση) που περιέχονται στο άρωμα του φυτού και στο αιθέριο έλαιό του, εισπνεόμενα, ενισχύουν την μνήμη και την εγρήγορση, αποτελώντας έτσι προληπτικό μέτρο για την αποφυγή της νόσου Αλτσχάϊμερ.